‘Aρθρον 261 – Χρόνος Θήρας

  1. Το κυνηγετικόν έτος άρχεται από 1 Αυγούστου και λήγει την 31 Ιουλίου του επομένου έτους.
  2. Η κυνηγετική περίοδος, καθ’ ην γενικώς επιτρέπεται η θήρα άρχεται:
    α) Του λαγού, από 15ης Σεπτεμβρίου και λήγει την 10ην Ιανουαρίου.
    β) Της ορεινής πέρδικος από 15ης Σεπτεμβρίου και λήγει την 10ην Μαρτίου.
    γ) Της πεδινής πέρδικος από 1ης Οκτωβρίου και λήγει την 30ην Νοεμβρίου.
    δ) Των λοιπών θηραμάτων, εξαιρέσει της περιπτώσεως της παραγράφου 3 του παρόντος άρθρου από l5ης Σεπτεμβρίου και λήγει την 10ην Μαρτίου.
  3. Επιτρέπεται από 20ης Αυγούστου η θήρα τρυγόνων, δενδροβίων (αετομάχου – συκοφάγου) και λοιπών περιστεροειδών, των ορτύγων μετά κυνός, ως και λοιπών επιβλαβών θηραμάτων, εις περιοχάς όπου υπάρχουν περάσματα, καθοριζόμενα δι’ αποφάσεως του Υπουργού Γεωργίας τη προτάσει των Δασικών Αρχών.
  4. Ο Υπουργός Εθνικής Οικονομίας, δύναται δι’ αποφάσεώς του, τη προτάσει της δασικής αρχής ή της Κυνηγετικής Συνομοσπονδίας, να περιορίζει την διάρκειαν της κυνηγετικής περιόδου ή τας εντός αυτής ημέρας θήρας, καθ’ όλην την Επικράτειαν ή περιφερείας ταύτης.
  5. Επιτρέπεται η θήρα μόνον κατά την διάρκειαν της ημέρας, ήτοι ημίσειαν ώραν προ της ανατολής και μέχρις ημισείας ώρας μετά την δύσιν του ηλίου.
  6. Από 11ης Μαρτίου και μέχρις ενάρξεως της κυνηγετικής περιόδου επιτρέπεται η δια δηλητηρίου καταπολέμησις των επιβλαβών θηραμάτων, μερίμνη και ευθύνη των κυνηγετικών συλλόγων και άνευ χρήσεως κυνηγετικών όπλων, η σύλληψις εις τας φωλεάς των νεογνών και νεοσσών αυτών, ως και η καταστροφή των φωλεών των. Επίσης η συγκρότησις συνεργείων δι’ έρευναν (παγάνα) ως και η δίωξις των κορακοειδών τη επιβλέψει δασικοϋ οργάνου. Κατά την διάρκειαν της κυνηγετικής περιόδου η χρήσις παγίδων και δηλητηρίων επιτρέπεται μόνον κατόπιν αποράσεως του Υπουργού Γεωργίας.
  7. Ο Υπουργός Γεωργίας δύναται δι’ αποφάσεώς του να παρατείνη την θήραν των αποδημητικών πτηνών καθ’ άπασαν την Επικράτειαν ή περιφέρειαν ταύτης, επί προσθέτω καταβολή τέλους καθοριζομένου εν τη αποφάσει.
Scroll To Top