‘Aρθρον 262 – ‘Aδειαι Θήρας

  1. Η θήρα επιτρέπεται μόνον εις τον κάτοχον αδείας θήρας, εκδιδομένης εις τον τόπον της μονίμου κατοικίας του υπό της αρμοδίας δασικής αρχής.
  2. Ουδείς δύναται να λάβει άδειαν θήρας, εάν δεν είναι μέλος κυνηγετικού συλλόγου. Εξαιρούνται όσοι, εκ της υπηρεσίας των, δεν επιτρέπεται να μετέχουν εις οργανώσεις, ως και οι αλλοδαποί.
  3. Η άδεια θήρας, ούσα προσωπική και αμεταβίβαστος, ισχύει δια την κυνηγετικήν περίοδον και περιφέρειαν, δι’ ην εξεδόθη, διακρίνεται δε:
    α) Εις τοπικήν, ισχύουσαν δια την περιφέρειαν του Νομού.
    β) Εις περιφερειακήν, ισχύουσαν δια μίαν των κυνηγετικών περιφερειών, περί ων το άρθρον 260 του δασικού κώδικος. γ) Εις γενικήν, ισχύουσαν δι’ ολόκληρον την Επικράτειαν και
    δ) Εις γενικήν τοιαύτην υπηκόων ξένων Κρατών, ισχύουσαν δι’ ολόκληρον την Επικράτειαν.
    Η άδεια θήρας εκδίδεται επί τη υποβολή γραμματίου ή τριπλοτύπου εισπράξεως του αρμοδίου Δημοσίου Ταμείου, υπέρ του Κεντρικού Ταμείου Γεωργίας, Κτηνοτροφίας και Δασών (Κεφ. θήρας), εκ α) δραχμών εκατόν είκοσι πέντε (125), δια την τοπικήν άδειαν, β) τριακοσίων (300), δια τηv περιφερειακήν, γ) εξακοσίων (600), δια την γενικήν, δ) πεντακοσίων (500), δια την γενικήν άδειαν υπηκόων ξένων Κρατών, δι’ άσκησιν θήρας μέχρι δέκα πέντε ημερών, ε) χιλίων πεντακοσίων (1500), δια την γενικήν υπηκόων ξένων Κρατών, δι’ άσκησιν θήρας μέχρι δύο μηνών και στ) τριών χιλιάδων (3.000), δια την γενικήν υπηκόων ξένων Κρατών, δι’ άσκησιν θήρας κατά την διάρκειαν ολοκλήρου της κυνηγετικής περιόδου. Οι ομογενείς υπήκοοι ξένων Κρατών ή οι διαμένοντες εν Ελλάδι πέραν της δεκαπενταετίας, καταβάλλουν, δια την έκδοσιν αδείας, τα ως άνω δια τους ημεδαπούς καθοριζόμενα ποσά. Δι’ αποφάσεως του Υπουργού Εθνικής Οικονομίας, δημοσιενομένης εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, είναι δυνατή η αυξομείωσις των ως άνω ποσών.
  4. Προς έκδοσιν της κατά τα ανωτέρω αδείας θήρας απαιτείται εισέτι και γραμμάτιον ή τριπλότυπον εισπράξεως του αρμοδίου ταμείου υπέρ του Κεντρικού Ταμείου Γεωργίας Κτηνοτροφίας και Δασών (Κεφάλαιον Θήρας) εκ δραχμών εξήκοντα (60) δια τοπικάς και περιφερειακάς αδείας και δραχμών εκατόν (100) δια γενικάς τοιαύτας, προς εξασφάλισιν λογαριασμού πληρωμής των εν άρθρω 267 φυλάκων θήρας. Η έκδοσις των αδειών θήρας άρχεται από 1 Αυγούστου εκάστου έτους.
  5. Τα εις τας παραγράφους 3 και 4 του παρόντος άρθρου αναφερόμενα ποσά δύνανται να αυξάνωνται δια κοινής αποφάσεως των Υπουργών Oικονομικών και Γεωργίας.
  6. Δι’ αποφάσεως του επί της Γεωργίας Υπουργού, δημοσιευομένης εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, καθορίζονται ο τύπος, η μορφή και τα στοιχεία, άτινα δέον να περιέχει η άδεια θήρας, η διαδικασία εκδόσεως ταύτης, τα απαιτούμενα δικαιολογητικά προς έκδοσιν ταύτης, τόσον δια τους Έλληνας πολίτας, όσον και δια υπηκόους ξένων κρατών, ως και τα απαιτούμενα προσόντα υγείας, κυνηγετικής ικανότητος και κυνηγετικών γνώσεων δια τους το πρώτον αιτουμένους έκδοσιν αδείας θήρας.
  7. Προς έκδοσιν αδειών θήρας κατοίκων των απηγορευμένων ζωνών της παραμεθορίου περιοχής απαιτείται ειδική έγκρισις της αρμοδίας στρατιωτικής αρχής εφ’ απλού χάρτου.
  8. Οι δημόσιοι πολιτικοί και στρατιωτικοί υπάλληλοι, κάτοχοι αδείας θήρας, μετατιθέμενοι, δύνανται να θηρεύουν εις την περιφέρειαν της θέσεως εις ην τοποθετούνται με την αυτήν άδειαν θεωρουμένην παρά της δασικής αρχής.
Scroll To Top